غزلیات

از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۹۶۱

شعر

فهرست اشعار

وصل با دلدار میباید مرا فصل از اغیار می باید مرا چون نی ام از اصل خود ببریده اند نالهای زار می باید مرا من کجا و رسم عقل…

آن‌چه را از بهر من او خواست، آن آید مرا خواستش از راز پنهان، ناگهان آید مرا سعی در تحصیل دنیا و فضولش بیهُده است در ازل …

یک نفس بی یاد جانان برنمی‌آید مرا ساعتی بی شور و مستی سرنمی‌آید مرا سر به ‌سر گشتم جهان را خشک و تر دیدم بسی جز جمال او …

آفتاب وصل جانان بر‌نمی‌آید مرا وین شب تاریک هجران سرنمی‌آید مرا دل همی‌خواهد که جان در پایش افشانم ولی یک‌نفس آن بی‌وفا …

ای که در این خاکدان جان و جهانی مرا چون بروم زین سرا باغ و جنانی مرا جان مرا جان توئی لعل مرا کان توئی در دل ویران توئی …

ترا سزاست خدایی نه جسم را و نه جان را تو را سزد که خودآیی نه جسم را و نه جان را تویی تویی که تویی و منی و مایی و اویی من…

اگر خرند زعشاق جان سوخته را روان بدوست برم این روان سوخته را کشد چو شعله زحرف فراق دوست نفس کشم بکام خموشی زبان سوخته را…

بنواز دل شکسته‌ای را رحمی بنمای خسته‌ای را میکن چو گذر کنی نگاهی برخاک رهت نشسته‌ای را بیگانه مشو بخویش پیوند از هر دو ج…

تجلی چون کند دلبر کنم شکران تجلی را تسلی چون دهد ازخود نخواهم آن تسلی را بسوزد در تجلی و نسازد با تسلی دل ببخشدگر تسلی ج…

هر که آگه شد از فسانهٔ ما عاقبت پی برد بخانهٔ ما آنکه جوید نشان نشان نبرد بی نشانی بود نشانهٔ ما بگذراند زعرش هر که نهد …

۳/۹۷