غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۶۱
عارف خدای دید در اصنام و حال کرد زاهد زحق ببست دو چشم و جدال کرد با زاهدان خام نجوشند عارفان آنکه این خیال پخت خیال محال…
غزل شمارهٔ ۲۶۲
خوشا آنکو انابت با خدا کرد بحق پیوست و ترک ماسوا کرد خوشا آنکو دلش شد از جهان سرد گذشت از هر هوس ترک هوا کرد خوشا آنکسکه…
غزل شمارهٔ ۲۶۳
آمد شبی خیالش در صدر سینه جا کرد در مسجد خرابی بتخانهای بنا کرد از دل ببرد صبر و از جان گرفت آرام از سر ربود هوش و در س…
غزل شمارهٔ ۲۶۴
روی در روی یار باید کرد پشت بر کار و بار باید کرد خوندل را زدیده باید ریخت دل و جانرا نثار باید کرد عشق هوش است و عقل سر…
غزل شمارهٔ ۲۶۵
عشق آمد و عقل را بدر کرد فرزند نگر چه با پدر کرد بس عیب نهفته بود در عقل عشق آمد و جمله را هنر کرد آنها که غم تو کرد با …
غزل شمارهٔ ۲۶۶
لعل لب تو چه با شکر کرد وان لؤلؤ تر چه با گهر کرد زلف و خالت چه کرد با مهر چشم و ابرو چه با قمر کرد رفتار خوشت چه کرد با…
غزل شمارهٔ ۲۶۷
خوش بود عدم هستی ما را که خبر کرد این مایهٔ آشوب و بلا را که خبر کرد خون شد دلم از یاد سرا پردهٔ فطرت ز آسایش جان جور و …
غزل شمارهٔ ۲۶۸
تا مرا عشق تو با دیوانگان زنجیر کرد فارغم از خدمت استاد و جور پیر کرد آب حیوان در لب لعل تو و ما خشک لب حسرت آن لب مرا ا…
غزل شمارهٔ ۲۶۹
ای مسلمانان مرا عشق جوانی پیر کرد پای دل را کافری در زلف خود زنجیر کرد نی غلط، گردد جوان از عشقبازی اهل دل غم که باشد ت…
غزل شمارهٔ ۲۷۰
واعظ به منبر آمد و بیهوده ساز کرد در حقّ هر گروه سر حرف باز کرد ملّا به مَدرَس آمد و درس دقیق گفت حق را ز غیر حق به گمان…