پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود
از مجموعه اشعار ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه
فهرست اشعار
بخش ۲۱ - سخن دقیقی
کی نامبردار زان روزگار نشست از بر گاه آن شهریار گزینان لشکرش را بار داد بزرگان و شاهان مهترنژاد ز پیش اندر آمد گو اسفندی…
بخش ۲۲ - سخن دقیقی
یکی روز بنشست کی شهریار به رامش بخورد او می خوش‌گوار یکی سرکشی بود نامش گُرَزم گوی نامجو آزموده به رزم به دل کین همی داش…
بخش ۲۳ - سخن دقیقی
بدان روزگار اندر اسفندیار به دشت اندرون بد ز بهر شکار ازان دشت آواز کردش کسی که جاماسپ را کرد خسرو گسی چو آن بانگ بشنید …
بخش ۲۴ - سخن دقیقی
چو آگاه شد شاه کامد پسر کلاه کیان بر نهاده بسر مهان و کهانرا همه خواند پیش همه زند و استا به نزدیک خویش همه موبدان را به…
بخش ۲۵ - سخن دقیقی
برآمد بسی روزگاری بدوی که خسرو سوی سیستان کرد روی که آنجا کند زند و استا روا کند موبدان را بدانجا گوا جو آنجا رسید آن گر…
بخش ۲۶ - سخن فردوسی
چو این نامه افتاد در دست من به ماهی گراینده شد شست من نگه کردم این نظم سست آمدم بسی بیت ناتندرست آمدم من این زان بگفتم …
بخش ۲۷
کنون رزم ارجاسپ را نو کنیم به طبع روان باغ بی خو کنیم بفرمود تا کهرم تیغ‌زن بود پیش سالار آن انجمن که ارجاسپ را بود مهتر…
بخش ۲۸
زنی بود گشتاسپ را هوشمند خردمند وز بد زبانش به بند ز آخر چمان باره‌ای برنشست به کردار ترکان میان را ببست از ایران ره سیس…
بخش ۲۹
سرانجام گشتاسپ بنمود پشت بدانگه که شد روزگارش درشت پس اندر دو منزل همی تاختند مر او را گرفتن همی ساختند یکی کوه پیش آمدش…
بخش ۳۰
یکی مایه‌ور پور اسفندیار که نوش آذرش خواندی شهریار بران بام دژ بود و چشمش به راه بدان تا کی آید ز ایران سپاه پدر را بگوی…