گفتار اندر داستان فرود سیاوش
از مجموعه اشعار ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه
فهرست اشعار
بخش ۱
جهانجوی چون شد سرافراز و گرد سپه را بدشمن نشاید سپرد سرشک اندر آید بمژگان ز رشک سرشکی که درمان نداند پزشک کسی کز نژاد بز…
بخش ۲
چو خورشید بنمود بالای خویش نشست از بر تند بالای خویش بزیر اندر آورد برج بره چنین تا زمین زرد شد یکسره تبیره برآمد ز درگا…
بخش ۳
سپهبد بشد تیز و برگشت شاه سوی کاخ با رستم و با سپاه یکی مجلس آراست با پیلتن رد و موبد و خسرو رای زن فراوان سخن گفت ز افر…
بخش ۴
پس آگاهی آمد بنزد فرود که شد روی خورشید تابان کبود ز نعل ستوران وز پای پیل جهان شد بکردار دریای نیل چو بشنید ناکار دیده …
بخش ۵
سواران رسیدند بر تیغ کوه سپاه اندر آمد گروها گروه سپردار با نیزه‌ور سی هزار همه رزمجوی از در کارزار سوار و پیاده بزرین ک…
بخش ۶
چو ایرانیان از بر کوهسار بدیدند جای فرود و تخوار برآشفت ازیشان سپهدار طوس فروداشت بر جای پیلان و کوس چنین گفت کز لشکر نا…
بخش ۷
چو بهرام برگشت با طوس گفت که با جان پاکت خرد باد جفت بدان کان فرودست فرزند شاه سیاوش که شد کشته بر بی گناه نمود آن نشانی…
بخش ۸
وزان پس چنین گفت با سرکشان که ای نامداران گردنکشان یکی نامور خواهم و نامجوی کز ایدر نهد سوی آن ترک روی سرش را ببرد بخنجر…
بخش ۹
چنین گفت پس پهلوان با زرسپ که بفروز دل را چو آذرگشسپ سلیح سواران جنگی بپوش بجان و تن خویشتن دار گوش تو خواهی مگر کین آن …
بخش ۱۰
تخوار سراینده گفت آن زمان که آمد بر کوه کوهی دمان سپهدار طوسست کامد بجنگ نتابی تو با کار دیده نهنگ برو تا در دژ ببندیم س…