داستان دوازده رخ
از مجموعه اشعار ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه
فهرست اشعار
بخش ۱۱
دو بهره چو از تیره شب درگذشت ز جوش سواران بجوشید دشت گرفتند ترکان همه تاختن بدان تاختن گردن افراختن چو نستیهن آن لشکر کی…
بخش ۱۲
نویسندهٔ نامه را خواند و گفت برآورد خواهم نهان از نهفت اگر برگشایی تو لب را ز بند زبان آورد بر سرت بر گزند یکی نامه فرمو…
بخش ۱۳
دبیر خردمند را پیش خواند سخنهای بایسته با او براند چو آن نامه را زود پاسخ نوشت پدید آورید اندر او خوب و زشت نخست آفرین ک…
بخش ۱۴
یکی نامه فرمود پس تا دبیر نویسد سوی پهلوان دلپذیر سر نامه کرد آفرین بزرگ به یزدان پناهش ز دیو سترگ دگر گفت کز کردگار جها…
بخش ۱۵
سر نامه کرد آفرین از نخست دگر پاسخ آورد یکسر درست که بر خواندم نامه را سر به سر شنیدیم گفتار تو در به در رسانید رویین بر…
بخش ۱۶
از اسبان گله هرچ شایسته بود ز هر سو به لشکرگه آورد زود پیاده همه کرد یکسر سوار دو اسبه سوار از پس کارزار سر گنجهای کهن ب…
بخش ۱۷
به شبگیر چون تاج بر سر نهاد همانگه فرستاده را در گشاد بفرمود تا بازگردد به جای سوی نامور بندهٔ کدخدای چنین پاسخ آورد کو …
بخش ۱۸
دو رویه ز لشکر برآمد خروش زمین آمد از نعل اسبان به جوش سپاه اندر آمد ز هر سو گروه بپوشید جوشن همه دشت و کوه دو سالار هر …
بخش ۱۹
پر از کینه سالار توران سپاه خروشان بیامد به آوردگاه چو گودرز کشوادگان را بدید سخن گفت بسیار و پاسخ شنید بدو گفت کای پر خ…
بخش ۲۰
سپهدار ترکان برآراست کار ز لشکر گزید آن زمان ده سوار ابا اسب و ساز و سلیح تمام همه شیرمرد و همه نیک‌نام همانگه ز ایران س…