رباعیات
از مجموعه اشعار فیاض لاهیجی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱
ای گل شده بیرخ نکویت بدنام وز شرم لب تو باده گردیده حرام ابروی ترا هلال گفتم، مه نو بالید به خود چنانکه شد ماه تمام
شمارهٔ ۹۲
بیمارم و آن نیم که یک جا افتم میگردم و هر کجا رسم وا افتم از ضعف چنان شدم که در سینه دلم گر یاد تپیدن کند از پا افتم
شمارهٔ ۹۳
مشهور به عشق تو ستمگر گشتم حرف غم عشق تو مکرّر گشتم میناز که مثل تو ندیدم هر چند دفترچه حسن را سراسر گشتم
شمارهٔ ۹۴
هر چند که دور از درت میگردم برگرد دل ستمگرت میگردم چون معنی دوری که به خاطر گردد دورم ز تو و گرد سرت میگردم
شمارهٔ ۹۵
آخر ترک تو بیوفا دل کردم عهد تو به فرمان تو باطل کردم شادی که به کام دشمنم کردی و من شادم که رضای دوست حاصل کردم
شمارهٔ ۹۶
صد شکر که آهوی ترا صید شدم بر هم زن زهد و آفت شید شدم زلف تو مرا ز دین و دنیا برهاند در دام تو افتادم و بیقید شدم
شمارهٔ ۹۷
تا داغ غم عشق تو بر جان دارم صد چاک به دل دست و گریبان دارم طوفانم اگر ز دیده خیزد چه عجب در دیده همه خیال طوفان دارم
شمارهٔ ۹۸
امروز به روی کار آبی دارم کز خوی تو وعده عتابی دارم منّتکش خور نیم که از عکس رخت در هر بن موی آفتابی دارم
شمارهٔ ۹۹
کی جانب هند روی نیکو آرم من نیستم آنکه رو به هندو آرم از یک هندوی بخت خود دل تنگم در عالم هندوان چسان رو آرم
شمارهٔ ۱۰۰
سرگشتة اوّلم به آخر نرسم درماندة باطنم به ظاهر نرسم با آنکه خیالی شدهام در غم تو داغم که چرا ترا به خاطر نرسم