بخش دوم دوبیتی‌ها

از مجموعه اشعار فایز در ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر

دسته‌بندی

۷۹

شعر

فهرست اشعار

به هر منزل که نامم آورد یار شود در دم دل زارم خبردار به راه عشق فایز می کند باز تو را الهام غیبی واقف از کار

سحر عطر خوش گیسوی دلدار مرا از خواب نوشین کرد بیدار ز استشمام زلف یار فایز پریده هوشم از سر، دستم از کار

مرا جز زلف و رخسار تو دلبر نه هندم دلنشین باشد نه کشمر به غیر از آن لب و دندان در خیز نه فایز لعل می خواهد نه گوهر

بگردم گرد گیتی همچو پرگار مگر یابم نشان از منزل یار طمع بی جا مکن فایز که هرگز نمی یابی نشان از کوی دلدار

مخوان مرغ سحر ترسم که دلدار شود آن نازنین از خواب بیدار ز بال خود حجابی کن به رویش که تا شبنم نیفتد بر رخ یار

بت قدسی سرشت حور منظر مکش بر خاک دامان مطهر بنه بر چشم فایز پا به منت که این جا گه تو را باشد مقدر

دل آمد بی خبر دلدارم از در ز رخ رنگم پرید و هوشم از سر اگر فایز بگرفتی در آغوش نمی آمد به هش تا روز محشر

سحر گلبرگ تر شد از جواهر به دور مه چو پروین گشت ظاهر بت فایز عرق بر چهره جاری چو وانهاری به جنت شد مظاهر

دلا ترسم از این آزار بسیار خدا نا کرده گویی ترک دلدار اگر دانی دل فایز چنین است به خنجر آرمش بیرون به یکبار

سحرگه چون ز مشرق ماه خاور برون آمد جهان کرده منور در آن ساعت مه فایز ز مغرب ز در آمد چو حوران بسته زیور

۴/۸