غزلیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۱
غمش به تازه ندانم چه مدعا دارد که فکر مرهم بهبود زخم ما دارد چکیده دل دردست آسمان در کین به زخم ما چو رسد شربت دوا دارد …
شمارهٔ ۷۲
بر خرمنم طلیعه برقی گذار کرد از شعله مو به موی مرا مایهدار کرد اقبال دیدهبین که ز مصر وصال دوست بر هر نگاه حسرت دیدار …
شمارهٔ ۷۳
رفت صد عید و نسیمی یاد باغ ما نکرد شعلهای هرگز مبارک باد داغ ما نکرد تلخ کامی بین که ما مخمور و صاف خرمی خشک شد در شیشه…
شمارهٔ ۷۴
حسن پیرایه دکان هوس نتوان کرد شعله طور چراغ دل خس نتوان کرد طوطیان گر لب دریوزه به حسرت بستند شکرستان همه در کام مگس نتو…
شمارهٔ ۷۵
دیده هرگز خویشتن را صید شهبازی نکرد بال بر هم زد تمام عمر و پروازی نکرد لاف اقبال کلیدی زد زبانم سالها لیک هرگز فتح قفل …
شمارهٔ ۷۶
سالها دیده ما را مژه دربانی کرد آخرش برد و سراپرده حیرانی کرد سینه بی جگر از زخم تو پهلو دزدید حیرتش آمد و ناسور پشیمانی…
شمارهٔ ۷۷
عشق هر ساعت شبیخون بر دل ریش آورد چون نیابد دل شبیخون بر سر خویش آورد زلفش آیین کرم داند که چون مهمان رسد هر چه دارد از …
شمارهٔ ۷۸
دیده امشب ره نظاره به پایان آورد به صد افسون نگهی تا سر مژگان آورد راه آباد بسی بود ولی غمزه دوست به لب کوثرم از راه بیا…
شمارهٔ ۷۹
خطت هر دم جهانی از تجلی رایگان گیرد به هر سو بگذرد ملکی ز حسن جاودان گیرد شکنج دام ز آنسان دلفریب صید شد کز غم فروریزد …
شمارهٔ ۸۰
گرت خراب کند عشق تا ز سر سازد بگو که تا بتواند خرابتر سازد کرم نگر که فرستد هزار سیل جگر چو دیده یک مژه خواهد ز اشکتر …