غزلیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
کارم چو زلف یار پریشان و در هم است صد بحر خفته در جگر و دیده بی‌نم است یک دیده از برای تماشا کفایتست لیک از برای گریه هز…
شمارهٔ ۳۲
ناله رازی‌ست که در سینه نهفتن ستم است گوهر گوش بدین نیش نسفتن ستم است خواب نامحرم و در دیده رخش پرده‌نشین گر همه بر دم ت…
شمارهٔ ۳۳
هزار گل ز جگر در کنار خنده ماست خزان عافیت ما بهار خنده ماست برون بهشت و درون دوزخست پرهیزید از آن گیاه که در مرغزار خند…
شمارهٔ ۳۴
باز جانم دوزخ آشام از غم غمخوار تست دیده‌ام دریای خون از حسرت دیدار تست کعبه را گراد سر بتخانه آرد در طواف کاروان‌سالار …
شمارهٔ ۳۵
امشب از دولت دیدار تو عید نظرست دیده را بر سر هر یک مژه رقص دگرست از نگه دیده سبکبال‌تر آید سویت مژه پنداری بر دیده مشتا…
شمارهٔ ۳۶
ما و من برلب مرغان چمن بسیارست ما چنینیم که هستیم سخن بسیارست کشته بی‌تیغ شو وبی کفن آ در بر خاک منت تیغ و تمنای کفن بسی…
شمارهٔ ۳۷
عالم ز ما تهی و ز افغان ما پرست شد عندلیب خاک و چمن از نوا پرست در دل نگنجدم غم هجر و امید وصل کاین آینه چو روی بتان از …
شمارهٔ ۳۸
ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست دیده از خون جگر لبریز و دل ز افغان پرست ره نمی یابد اجل هم بر سر بالین ما بس که ماتم…
شمارهٔ ۳۹
بی روی او نظاره ز چشمم برون نشست چون موج غصه بر سر دریای خون نشست می‌گفت غم چو ناله لب شعله می‌فشاند کاین نغمه در مصیبت …
شمارهٔ ۴۰
وفای عهد ز خوبان عهد ما غلط‌ست نسیم عافیت از گلشن بلا غلط‌ست کتاب حسن بر استاد عشق خواندم گفت درین میانه همین آیت وفا غل…