غزلیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۹۱
یاد آن روزی که در میخانه ساغر میزدیم چون تهی میگشت دست از جام بر سر میزدیم خواه کنج بیضه خواهی آشیان خواهی قفس هر کجا…
شمارهٔ ۱۹۲
صبحیم چه سود از دل آهی ندمیدیم وز ناصیه بخت سیاهی ندمیدیم جان نیک فسونیست ولی حیف که هرگز بر سرکشی پر کلاهی ندمیدیم با ص…
شمارهٔ ۱۹۳
کو دل که رو به میکده مشرب آوریم شبخون کفر بر سپه مذهب آوریم زلفت اگر مدد کند از دست آفتاب گیریم جیب صبح و به سوی شب آوری…
شمارهٔ ۱۹۴
کو حریفی تا دو جامی از می احمر زنیم چون شراب از بیخودیها تکیه بر ساغر زنیم تازه شمعی کاش افروزند در بزم وصال بر سر این …
شمارهٔ ۱۹۵
تا کی چو طفل عقل دم از مهر و کین زنیم کو همتی که پای بر آن و بر این زنیم تلخیم در مذاق جهان همچنان اگر صد بار غوطه در شک…
شمارهٔ ۱۹۶
برخیز تا زیارت ماتمسرا کنیم جان را برای قطره اشکی فدا کنیم بر مرهم مسیح بخندیم و بگذریم هر درد را به حسرت دردی دوا کنیم…
شمارهٔ ۱۹۷
تا چند درین غمکده بیکار نشینیم بیکارتر از دیده بی یار نشینیم ما شبنم دردیم ادب بین [که] درین باغ بوسیم زمین گل و بر خار …
شمارهٔ ۱۹۸
سکه به نام عجز زد شوکت پادشاهیم کوکبه سوز فتح شد صولت بیسپاهیم کشتی موج هستیم تا به مراد خس طپم خورده ز خون ناخدا آب گل…
شمارهٔ ۱۹۹
ما روزی حیات بجز خون نمیدهیم دردسری به صد می گلگون نمیدهیم ما توأمیم با گل رعنا درین چمن کز خون پُریم و رنگ به بیرون …
شمارهٔ ۲۰۰
رسم عشاقست خندان اشک حرمان ریختن دیده در طوفان خون و گل به دامان ریختن گریه را در پردههای خون دل پیچم که هست کفر در کیش…