غزلیات
از مجموعه اشعار فصیحی هروی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
اگر ز حسن تو یک ذره آشکاره کنند کفن ز شوق شهیدان عشق پاره کنند به آن رسید که از قدسیان چو دین طلبند به سوی زلف پریشان او…
شمارهٔ ۱۰۲
در دیده نگه چون ز تو در خون بنشیند از تنگدلی چون مژه بیرون بنشیند بی باد درین دشت غبار ره لیلی برخیزد و در دیده مجنون بن…
شمارهٔ ۱۰۳
دل در آن زلف پریشان رسد و بنشیند همچو اشکی که به دامان رسد و بنشیند کو مروت که سمومی چو درین دشت آید بر سر خاک شهیدان رس…
شمارهٔ ۱۰۴
بیزارم از آن سینه که از جوش نشیند پوشد کفن شعله و خاموش نشیند بختم شب تاریست که تا صبح قیامت در ماتم خورشید سیهپوش نشین…
شمارهٔ ۱۰۵
چون صبا جلوه آن زلف گره گیر دهد عقل را ذوق جنون مژده زنجیر دهد ناقه را پا همه بر دیده خونبار آید هجر چون قافله را رخصت ش…
شمارهٔ ۱۰۶
عشق هر جا دست با غیرت پی پیمان دهد وصل آنجا جان ستاند هجر آنجا جان دهد ما و آسایش معاذالله که صید عشق را آب حیوان در جگر…
شمارهٔ ۱۰۷
یاد آن شبها که بزم عیش ما آباد بود شمع ما از بینوایی شرمسار باد بود از لب زخم شهیدان جوش میزد شکر دوست لیک در گوش حریفا…
شمارهٔ ۱۰۸
شب که جانم خسته از بیم وداع یار بود نالههای خفته در دل بر لبم بیدار بود لخت لخت دل ز مژگان سوی چشمم بازگشت بینوا گویی چ…
شمارهٔ ۱۰۹
شب همه شب با صبوری نالهام در جنگ بود هر نگه را دامن لخت دلی در چنگ بود برگ برگ گلشنم در خون حسرت میطپید بانگ بلبل با ن…
شمارهٔ ۱۱۰
دوش از تب پیکرم چون شعله آتش بال بود بر لب خاموشیم مهر ادب تبخال بود رنج و راحت در مزاج درد و درمان میگداخت سونش الماس …