رباعیات
از مجموعه اشعار فرخی سیستانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
صد بار ز من شنیده بودی کم و بیش کایزد همه را هر چه کنند آرد پیش در کرده خویش مانده ای ای درویش چه چون کندی فزون ز اندازه…
شمارهٔ ۲۲
تا با تو به صلح گشتم ای مایه جنگ گردد دل من همی ز بترویان تنگ نشگفت که از ستارگان دارم ننگ امروز که آفتاب دارم در چنگ
شمارهٔ ۲۳
یاری بودی سخت بآیین و بسنگ همسایه تو بهانه جوی و دلتنگ این خو تو ازو گرفته ای ای سرهنگ انگور ز انگور همی گیرد رنگ
شمارهٔ ۲۴
یا ما سر خصم را بکوبیم به سنگ یا او سر ما به دار سازد آونگ القصه درین زمانهٔ پر نیرنگ یک کشته بنام به که صد زنده به ننگ
شمارهٔ ۲۵
هر چند که از تو بوسه یابم گه بام در آخر شب مرا هوس آید کام بوسه بده و کنار برتست حرام نشنودستی درو غزن باشد شام
شمارهٔ ۲۶
گر خواسته ای تو از پی خواسته ایم رو یار دگر خواه که ما خواسته ایم تو پنداری دل به تو آراسته ایم ما ای بت از آن سرای بر خ…
شمارهٔ ۲۷
آن روز چه بد که با قضا یار شدم دیدار ترا به جان خریدار شدم آن روز به بازی به سر کار شدم تا لاجرم امروز گرفتار شدم
شمارهٔ ۲۸
تا در طلب دوست همی بشتابم عمرم به کران رسید و من در خوابم گیرم که وصال دوست در خواهم یافت این عمرگذشته را کجا دریابم
شمارهٔ ۲۹
جستم همه ساله ای پسر کام تو من خرسند همی بودم در دام تو من سیر آمدم از بهانه خام تو من بریخ اکنون نگاشتم نام تومن
شمارهٔ ۳۰
گویند که معشوق تو زشتست و سیاه گر زشت و سیاهست مرا نیست گناه من عاشقم و دلم بر او گشته تباه عاشق نبود ز عیب معشوق آگاه