ابیات پراکنده

از مجموعه اشعار فرالاوی

دسته‌بندی

۲۶

شعر

فهرست اشعار

نو عاشقم و از همه خوبان زمانه دخشم به تو است ار‌ چه که‌ ام خوب بود حال

هم آهو فغند است و هم تیز تک هم آزاده‌خوی است و هم تیز‌گام

ای من رهی آن دست و خطً و کلکت از پوست رهی سلم کنی که شاید

چون مورد بود سبز گهی موی من همه دردا که بنشست بر آن موی سبز بشم

فزون ز آنکه بخشی بزار تو زر نه ساوه نه رسته بر آید ز کان

میغ چون ترکی آشفته که تیر اندازد برق تیر است مر او را مگر و رخش کمان

ماده گاوان پاده‌اش هر یک شاه‌پرور بود چو برمایون

ز ناگه بار پیری بر من افتاد چو بر خفته فتد ناگه کرنجو

آب گلفهشنگ گشته از فسردن ای شگفت همچنان چون شیشه‌ی سیمین نگون آویخته

روا نبود که با این فضل و دانش بود شربم همی دائم ز منده

۲/۳