غزلیات
از مجموعه اشعار امیرعلیشیر نوایی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱ - مخترع
چو آتشی است لب لعل پر فسانه او زبان به عشوه برآوردنش زبانه او بهانه در دم قتلم اگر کنده چه زیان به نقد می کندم قتل چون ب…
شمارهٔ ۲۷۲ - تتبع خواجه
ای که گشتی سوی میخانه به رندان پیرو وجه می گر نبود جان گرو و جامه گرو در خیالات خط سبز کمان ابروی خویش «مزرع سبز فلک دید…
شمارهٔ ۲۷۳ - مخترع
نگار ترک تاجیکم کند صد خانه ویرانه بدان مژگان تاجیکانه و چشمان ترکانه مرادم این بود تا چشم خود بر زلف او مالم اگر خواهی …
شمارهٔ ۲۷۴ - تتبع خواجه
سرگران گشتم ازان نرگس خوابآلوده جگرم خون شد ازان لعل شرابآلوده لبش آلوده به می گشت و حیاتم بخشید جوهر جان که به یاقوت …
شمارهٔ ۲۷۵ - اختراع
پیمانهٔ مِیْ جویان، رفتم سوی میخانه بیرون نروم زانجا، پر ناشده پیمانه شیخان مناجاتی، رندان خراباتی جویند ترا جانا، در کع…
شمارهٔ ۲۷۶ - تتبع خواجه
گر حکم قتلم فرمود دلخواه جان مژده دادم الحمدلله ای شیخ جاهل در دیر و اهل ما را که نبود سوی حرم راه ساقی مستم می ده به دس…
شمارهٔ ۲۷۷ - تتبع سلطان حسینی
از من آواره در کویت فغانی مانده بی نشانی رفته و از وی نشانی مانده خان و مان در کوی تو درباختم بنگر کنون خان و مان گمگشت…
شمارهٔ ۲۷۸ - تتبع شیخ کمال
به عشقت من خسته را سوختی خسی را به برق بلا سوختی ز شوق لب و خالهایت به رو به جان حزین داغها سوختی دلم را چو آواره کردی…
شمارهٔ ۲۷۹ - مخترع
ای شب غم چند در هجران یارم میکشی زنده میدارم ترا بهر چه زارم میکشی خونم ای گردون بحل بادت اگر از روی لطف زیر پای رخش …
شمارهٔ ۲۸۰ - تتبع خواجه
باز در کوی مغان عاشق مستم جایی نی ز خویشم خبر و نی ز کسم پروایی ای که رسوایی من میطلبیدی خوش باش که ز عشقت نتوان یافت چو…