هزلیات
از مجموعه اشعار میرزاده عشقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - آبروی دولت
دولت به ریش زرد «ظهیر» آبرو گرفت کناس را بیار، که کابینه بو گرفت بعد از دو سال، خواست «تدین » کند نماز با فاضل آب حوض سف…
شمارهٔ ۲ - ماستمالی
هر آن که بی خبر از فن خایه مالی شد دچار زندگی پست و نان خالی شد! بهل بمیرند، آن صاحبان عزت نفس که پشتشان همه از بار غم ه…
شمارهٔ ۳ - چه معامله باید کرد؟
بعد ازین بر وطن و بوم و برش باید رید! به چنین مجلس و بر کر و فرش باید رید! به حقیقت در عدل، ار در این بام و در است! به چ…
شمارهٔ ۴ - خر تو خر
این چه بساطی است، چه گشته مگر؟ مملکت از چیست؟ شده محتضر: موقع خدمت همه مانند خر جمله اطباش، به گل مانده در به به ازین مم…
شمارهٔ ۵ - خرنامه
دردا و حسرتا که جهان شد به کام خر! زد چرخ سفله، سکه دولت به نام خر! خر سرور ار نباشد؛ پس هر خر از چه روی؟ گردد همی ز روی…
شمارهٔ ۶ - قهر کردن مؤتمن الملک
دوش شنیدم که گفت «مؤتمن الملک »: پا نگذارد دگر به ساحت مجلس گفت «تدین » که ای به گوز مساوات گفت «مساوات » کای به ریش «مد…
شمارهٔ ۷ - سوگند وکالت
ضیاء الواعظین، آن رند جیغو زده پشت تریبون، پاک وارو برای خاطر هم مسلکانش به پا بنموده، فریاد و هیاهو به قانون اساسی پشت …
شمارهٔ ۸ - در هجو شیخ ممقانی
از دست هر که هر چه، بستانده و ستانی از دست تو ستانند، با دست آسمانی کف‌رنج بیوگان را، مال یتیمگان را اموال این و آن را، …
شمارهٔ ۹ - شعر و شکر
عامیان شعر تو با شکر، برابر می‌کنند عارفان زین وهم باطل، خاک بر سر می‌کنند کارگاه قند نبود، آن دهان کآید برون هر سخن، تش…
شمارهٔ ۱۰ - یک عمر آه و ناله
مرا چه کار که یک عمر، آه و ناله کنم؟ که فکر مملکت شش هزار ساله کنم! وطن پرستی، مقبول نیست در ایران قلم بیار، من این ملک …