غزلیات و قصاید
از مجموعه اشعار میرزاده عشقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - کوه الوند و شهر همدان
کوهِ الوند که شهرِ همدان دامنش است جامهٔ سبز به بر دارد و طوطی‌منش است صبحدم تازه چو خورشید، بدو تابد نور سنگ‌هایش زر و …
شمارهٔ ۲ - در وصف طبیعت و ذکری از سید ضیاء الدین طباطبائی
چو این منظومهٔ آفاق، سرتاسر مُنَظَّم شد همانا فارغ آفاق‌آفرین، از نظمِ عالم شد روان فرمود از انوار أنجُم، بر زمین روحی ک…
شمارهٔ ۳ - مخالفت با قرارداد ایران و انگلیس
نامِ دژخیمِ وطن، دل بشنود، خون می‌کند پس بدین خون‌خوار، اگر شد روبه‌رو چون می‌کند؟ آن‌که گفتی، محوِ قرآن را همی باید نمو…
شمارهٔ ۴ - نارضایتی از خلقت
خلقت من در جهان یک وصلهٔ ناجور بود من که خود راضی به این خلقت نبودم زور بود؟ خلق از من در عذاب و من خود از اخلاق خویش از…
شمارهٔ ۵ - درد وطن
ز اظهار درد، درد مداوا نمی‌شود شیرین دهان به گفتن حلوا نمی‌شود درمان نما، نه درد که با پا زمین زدن این بستری ز بستر خود …
شمارهٔ ۶ - لرنامه: در چگونگی اوضاع لرستان
ای بلهوس، تراست به سر، گر هوای لر یا آن که گشته تنگ، دلت از برای لر رو کن دمی به سوی شهر بروجرد از صفا بنگر به کوه و دشت…
شمارهٔ ۷ - زندگی و مرگ من
گرسنه چون شیرم و برهنه چو شمشیر برهنه‌ای شیر گیر و گرسنه‌ای شیر برهنه‌ام دستگیری‌ام نکند کس! دست نگیرد کسی به برهنه شمشی…
شمارهٔ ۸ - تجدید مطلع
در سر پیری برهنه‌پا بد «مولییر» گاو بدزدید در شباب «شکسپیر» زنده در آتش «برونو» را بفکندند مردهٔ وی را کنند این همه تکبی…
شمارهٔ ۹ - تجدید مطلع
باری ازین عمر سفله سیر شدم سیر تازه جوانم ز غصه پیر شدم پیر پیر‌پسند ای عروس مرگ! چرایی؟ من که جوانم، چه عیب دارم «بی پی…
شمارهٔ ۱۰ - زندانی شدن شاعر
خوشا اطراف تهران و خوشا باغات شمرانش خوشا شب های شمرانش و خوشا بزم مقیمانش شب اندر صحن «زرکنده » مه است آنقدر آکنده که گ…