رباعیات
از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۱
دل رفت بر کسی که بیماش خوش است غم خوش نبود، ولیک غمهاش خوش است جان میطلبد، نمیدهم روزی چند جان را محلی نیست، تقاضاش خ…
رباعی شمارهٔ ۲۲
عشق تو، که سرمایهٔ این درویش است ز اندازهٔ هر هوسپرستی بیش است شوری است، که از ازل مرا در سر بود کاری است، که تا ابد مر…
رباعی شمارهٔ ۲۳
شوقی، که چو گل دل شکفاند، عشق است ذهنی، که رموز عشق داند، عشق است مهری، که تو را از تو رهاند، عشق است لطفی، که تو را بدو…
رباعی شمارهٔ ۲۴
بیمار توام، روی توام درمان است جان داروی عاشقان رخ جانان است بشتاب، که جانم به لب آمد بیتو دریاب مرا، که بیش نتوان دانس…
رباعی شمارهٔ ۲۵
این دورهٔ سالوس، که نتوان دانست میباش به ناموس، که نتوان دانست خاکی شو و کبر را ز خود بیرون کن پای همه میبوس، که نتوان…
رباعی شمارهٔ ۲۶
پرسیدم از آن کسی که برهان دانست: کان کیست که او حقیقت جان دانست؟ بگشاد زبان و گفت: ای آصف رای این منطق طیر است، سلیمان د…
رباعی شمارهٔ ۲۷
کردیم هر آن حیله که عقل آن دانست تا راه توان به وصل جانان دانست ره مینبریم و هم طمع می نبریم نتوان دانست، بو که نتوان د…
رباعی شمارهٔ ۲۸
چشمم ز غم عشق تو خون باران است جان در سر کارت کنم، این بار آن است از دوستی تو بر دلم باری نیست محروم شدم ز خدمتت، بار آن…
رباعی شمارهٔ ۲۹
اول قدم از عشق سر انداختن است جان باختن است و با بلا ساختن است اول این است و آخرش دانی چیست؟ خود را ز خودی خود بپرداختن …
رباعی شمارهٔ ۳۰
از گلشن جان بیخبری، خار این است میلت به طبیعت است، دشوار این است از جهل بدان، گر تو یکی ده گردی در هستی حق نیست شوی، کا…