رباعیات
از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۴۱
ای کاش! به سوی وصل راهی بودی یا در دلم از صبر سپاهی بودی ای کاش! چو در عشق تو من کشته شوم جز دوستی توام گناهی بودی
رباعی شمارهٔ ۱۴۲
با یار به بوستان شدم رهگذری کردم نظری سوی گل از بیبصری آمد بر من نگار و در گوشم گفت: رخسار من اینجا و تو در گل نگری؟
رباعی شمارهٔ ۱۴۳
نی کرده شبی بر سر کویت گذری نی بوی خوشت به من رسیده سحری نی یافته از تو اثری، یا خبری عمرم بگذشت بیتو، آخر نظری
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
بردی دلم، ای ماهرخ بازاری زان در پی تو ناله کنم، یا زاری جان نیز به خدمت تو خواهم دادن تا بو که دل بردهٔ من باز آری
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
چون در دلت آن بود که گیری یاری برگردی ازین دلشده بیآزاری چون روز وداع بود بایستی گفت تا سیر ترت دیده بدیدی، باری
رباعی شمارهٔ ۱۴۶
ای منزل دوست، خوش هوایی داری پیداست که بوی آشنایی داری خاک کف تو چو سرمه در دیده کشم زیرا که نشان از کف پایی داری
رباعی شمارهٔ ۱۴۷
در عشق، اگر بسی ملامت ببری تا ظن نبری جان به قیامت ببری انصاف ده از خویشتن، ای خام طمع عاشق شوی و جان به سلامت ببری؟
رباعی شمارهٔ ۱۴۸
از آتش غم چند روانم سوزی؟ وز ناوک غمزه چند جانم دوزی؟ گویی که: مخور غم، چه کنم گر نخورم؟ چون نیست مر از تو به جز غم روزی
رباعی شمارهٔ ۱۴۹
هر لحظه ز چهره آتشی افروزی تا جان من سوختهدل را سوزی چون دوست نداری تو بدآموزان را ای نیک، تو این بد ز که میآموزی؟
رباعی شمارهٔ ۱۵۰
هم دل به دلستانت رساند روزی هم جان بر جانانت رساند روزی از دست مده دامن دردی که تو راست کین درد به درمانت رساند روزی