پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۳۰۵
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۲۸۱

چنانم از هوس لعل شکرستانی که می‌برآیدم از غصه هر نفس جانی امید بر سر زلفش به خیره می‌بندم چگونه جمع کند خاطر پریشانی؟ در…

۲۸۱

غزل شمارهٔ ۲۸۲

سر عشقت کس تواند گفت؟ نی در وصفت کس تواند سفت؟ نی دیدهٔ هر کس به جاروب مژه خاک درگاهت تواند رفت؟ نی از گلستان جمال دلگشا…

۲۸۲

غزل شمارهٔ ۲۸۳

کی بود کین درد را درمان کنی؟ کی بود کین رنج را آسان کنی؟ کی بسازی چارهٔ بیچاره‌ای؟ بی‌دلی را کی دوای جان کنی؟ کی برون آی…

۲۸۳

غزل شمارهٔ ۲۸۴

نگویی باز: کای غم خوار چونی؟ همیشه با غم و تیمار چونی؟ کجایی؟ با فراقم در چه کاری؟ جدا افتاده از دلدار چونی؟ مرا دانی که…

۲۸۴

غزل شمارهٔ ۲۸۵

بیا، تا بیدلان را زار بینی روان خستگان افگار بینی تن درماندگان رنجور یابی دل بیچارگان بیمار بینی به کوی عاشقان خود گذر ک…

۲۸۵

غزل شمارهٔ ۲۸۶

ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟ کی روی خوبت با ما نمایی؟ بی‌تو چنانم کز جان به جانم هر سو دوانم، آخر کجایی؟ بیمار خود را می‌…

۲۸۶

غزل شمارهٔ ۲۸۷

ای ربوده دلم به رعنایی این چه لطف است و آن چه زیبایی؟ بیم آن است کز غم عشقت سر بر آرد دلم به شیدایی از خجالت خجل شود خور…

۲۸۷

غزل شمارهٔ ۲۸۸

بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟ گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟ نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی گذری کن: که خیالی شدم ا…

۲۸۸

غزل شمارهٔ ۲۸۹

بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی نمانده صبر و مرا بیش ازین شکیبایی بیا، که جان مرا بی‌تو نیست برگ حیات بیا، که چشم مرا…

۲۸۹

غزل شمارهٔ ۲۹۰

پسرا، ره قلندر سزد ار به من نمایی که دراز و دور دیدم ره زهد و پارسایی پسرا، می مغانه دهی ار حریف مایی که نماند بیش ما را…

۲۹۰
۲۹/۳۱