غزلیات
از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۳۱
بیدلی را بی سبب آزرده گیر خاکساری را به خاک اسپرده گیر خستهای از جور عشقت کشته دان والهای از عشق رویت مرده گیر گر چنی…
غزل شمارهٔ ۱۳۲
ای مطرب درد، پرده بنواز هان! از سر درد در ده آواز تا سوختهای دمی بنالد تا شیفتهای شود سرافراز هین! پرده بساز و خوش همی…
غزل شمارهٔ ۱۳۳
چون تو کردی حدیث عشق آغاز پس چرا قصه شد دگرگون باز؟ من ز عشق تو پرده بدریده تو نشسته درون پرده به ناز تو ز من فارغ و من …
غزل شمارهٔ ۱۳۴
از غم عشقت جگر خون است باز خود بپرس از دل که او چون است باز؟ هر زمان از غمزهٔ خونریز تو بر دل من صد شبیخون است باز تا سر…
غزل شمارهٔ ۱۳۵
کار ما، بنگر، که خام افتاد باز کار با پیک و پیام افتاد باز من چه دانم در میان دوستان دشمن بد گو کدام افتاد باز؟ این همی …
غزل شمارهٔ ۱۳۶
بیجمال تو، ای جهان افروز چشم عشاق، تیره بیند روز دل به ایوان عشق بار نیافت تا به کلی ز خود نکرد بروز در بیابان عشق پی ن…
غزل شمارهٔ ۱۳۷
ساقی، ز شکر خنده شراب طرب انگیز در ده، که به جان آمدم از توبه و پرهیز در بزم ز رخسار دو صد شمع برافروز وز لعل شکربار می …
غزل شمارهٔ ۱۳۸
در بزم قلندران قلاش بنشین و شراب نوش و خوش باش تا ذوق می و خمار یابی باید که شوی تو نیز قلاش در صومعه چند خود پرستی؟ رو …
غزل شمارهٔ ۱۳۹
تماشا میکند هر دم دلم در باغ رخسارش به کام دل همی نوشد می لعل شکر بارش دلی دارم، مسلمانان، چو زلف یار سودایی همه در بند…
غزل شمارهٔ ۱۴۰
بکشم به ناز روزی سر زلف مشک رنگش ندهم ز دست این بار، اگر آورم به چنگش سر زلف او بگیرم، لب لعل او ببوسم به مراد، اگر نترس…