غزلیات
از مجموعه اشعار عراقی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۰۱
چو چشم مست تو آغاز کبر و ناز کند بسا که بر دلم از غمزه ترکتاز کند مرا مکش، که نیاز منت به کار آید چو من نمانم حسن تو با …
غزل شمارهٔ ۱۰۲
باز دلم عیش و طرب میکند هیچ ندانم چه سبب میکند از می عشق تو مگر مست شد کین همه شادی و طرب میکند تا سر زلف تو پریشان ب…
غزل شمارهٔ ۱۰۳
هر که او دعوی مستی میکند آشکارا بتپرستی میکند هستی آن را میسزد کز نیستی هر نفس صدگونه هستی میکند هر که از خاک درش ر…
غزل شمارهٔ ۱۰۴
به خرابات شدم دوش مرا بار نبود میزدم نعره و فریاد ز من کس نشنود یا نبد هیچ کس از بادهفروشان بیدار یا خود از هیچ کسی هی…
غزل شمارهٔ ۱۰۵
هرکه در بند زلف یار بود در جهانش کجا قرار بود؟ وانکه چیند گلی ز باغ رخش در دلش بس که خار خار بود وانکه یاد لبش کند روزی …
غزل شمارهٔ ۱۰۶
تا کی از ما یار ما پنهان بود؟ چشم ما تا کی چنین گریان بود؟ تا کی از وصلش نصیب بخت ما محنت و درد دل و هجران بود؟ این چنین…
غزل شمارهٔ ۱۰۷
ای خوشا دل کاندر او از عشق تو جانی بود شادمان جانی که او را چون تو جانانی بود خرم آن خانه که باشد چون تو مهمانی در او مق…
غزل شمارهٔ ۱۰۸
وه! که کارم ز دست میبرود روزگارم ز دست میبرود خود ندارم من از جهان چیزی وآنچه دارم ز دست میبرود یک دمی دارم از جهان و…
غزل شمارهٔ ۱۰۹
اندرین ره هر که او یکتا شود گنج معنی در دلش پیدا شود جز جمال خود نبیند در جهان اندرین ره هر که او بینا شود قطره کز دریا …
غزل شمارهٔ ۱۱۰
نگارینی که با ما مینپاید به ما دلخستگان کی رخ نماید؟ بیا، ای بخت، تا بر خود بموییم که از ما یار آرامی نماید اگر جانم به…