غزلیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱
گفتم ایدوست شدم عاشق آن روی چو ماه گفت لاحول و لا قوه الا بالله بار دیگر سخن عشق چه آغاز کنی بس که افتاد حدیث من و تو در…
شمارهٔ ۲۷۲
مرا زنجیر زلف او بدان سان کرد دیوانه که از سودای او کشتم ز عقل خویش بیگانه رموز حسن لیلی را که دریابد بجز مجنون بدین ده …
شمارهٔ ۲۷۳
ایعارض مه پیکر تو صورت جانی وی پسته شیرین سخنت شور جهانی گلزار رخت هست چنان تازه بهاری کورا خللی نیست زهر باد خزانی تابا…
شمارهٔ ۲۷۴
ایزلف تو سر تا قدم آشوب جهانی وی در چمن حسن قدت سرو روانی یکنقطه موهوم سخنگوی نمودی در دایره ماه که این هست دهانی چون سا…
شمارهٔ ۲۷۵
ایصبا گر بودت سوی خراسان گذری ببر از حال دل من سوی جانان خبری جان بسوغات فرستاد می اما چه کنم که کسی می نبرد تحفه بعمان …
شمارهٔ ۲۷۶
ای از تو هزار فتنه بر پای بنشین و قبای بسته بگشای از آینه دل سیاهم زنگی که ز هجر تست بزدای تا سبزه دمید بر گل تر تا برگ …
شمارهٔ ۲۷۷
ای جان و جهانرا ز رخت نور و نوائی وی بر در حسنت شه سیاره گدائی مهرت نرسد جز بدل پاک که چون صبح آید نفس او ز سر صدق و صفا…
شمارهٔ ۲۷۸
ای روی تو آئینه الطاف الهی وی دبدبه حسن تو از ماه بماهی نقاش ازل نقش رخ و زلف تو میبست از روز و شب آمیخت سپیدی و سیاهی د…
شمارهٔ ۲۷۹
آنچه با من میکند از دوستی سیمین تنی دشمنم نپسندد آنحالت بجای چون منی هر مژه در چشم من خاریست بی برگ گلش طالع من بین که خ…
شمارهٔ ۲۸۰
ایماه دل افروز بگردان قدح می چون ماه فلک دم مزن از دور پیاپی گر با تو کسی گفت که من توبه شکستم مشنو صنما توبه کجا کرده و…