غزلیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱
ساقیا خیز که گل عزم چمن دارد باز گوهر کام دل اندر صدف جان انداز مرغ جانرا بده از می پر و بالی که کند در هوای گل سیراب چو…
شمارهٔ ۱۷۲
صبر دل آورد روی از عشق جانان در گریز جان هم از تن دارد از بیداد او سر در گریز ای دل دیوانه افتادی به بند زلف او صد رهت گ…
شمارهٔ ۱۷۳
خلیلم گو نقاب از رخ برانداز شکستی بر بتان آذر انداز بسنبل شورها در عالم افکن بنرگس فتنه ها در کشور انداز ز زلف عنبرین بگ…
شمارهٔ ۱۷۴
دل بزنجیر سر زلف تو در بستم باز من دیوانه و از بند خرد رستم باز مطلب هوش زمن کز می عشقت قدحی بهوس خوردم و چون چشم خوشت م…
شمارهٔ ۱۷۵
تا سپهر حسن را رخسار تو ماهست و بس هر سحر در عشق تو کار دلم آهست و بس بیتو زارم آنچنان کز زندگیم اصحاب را هیچ اگر هست آگ…
شمارهٔ ۱۷۶
منم از محنت ایام بدانسان که مپرس و آن بدل میرسدم ز آفت دوران که مپرس وان که از شست قضا زد ز کمان چرخم بیگمان تیر بلا بر …
شمارهٔ ۱۷۷
آمد آنسرو سهی بر گل نشان سنبلش شد دلم آشفته تر از سنبل او بر گلش روز روشن بود گوئی همنشین تیره شب بر فراز تخته کافور مشک…
شمارهٔ ۱۷۸
ای ز جام می عشق تو خرد رفته ز هوش لب و دندان ترا لعل و گهر حلقه بگوش عکس یاقوت لبت سوی بدخشان بردند آمد اندر رگ کان خون …
شمارهٔ ۱۷۹
رنگ یاقوت آبدارت خوش بوی زلفین مشکبارت خوش در میان دو لعل گوهر بار رشته در شاهوارت خوش بیقرارست زلف پرتابت تاب زلفین بیق…
شمارهٔ ۱۸۰
گر کند ماه فلک زهره زهرا در گوش آن تو باشی صنما لؤلؤ لالا در گوش سخنم گر چه که دریست گرانمایه ولیک بستیزه نکند آن بت رعن…