غزلیات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
عاشقان تا ز کمند غم عشقت نرهند دل محنت زده بر جان بلاکش ننهند بیدلانی که گرفتار خم زلف تو اند تا قیامت ز پریشانی و سودا …
شمارهٔ ۱۳۲
عشق تو گر ضلال دل ماست گر رشاد ما را توئی ز هر دو جهان غایت مراد ما عشق تو بمبدء فطرت گزیده ایم و ز بهر روح ساخته زو توش…
شمارهٔ ۱۳۳
عاشقان چون عزم رفتن سوی دلبر کرده اند در طریق عشق پا از تارک سر کرده اند بر رخ چون آتش جانان سپند جان خویش تا بسوزد از د…
شمارهٔ ۱۳۴
گرد گلت سبزه تر میدمد تازه نباتت ز شکر میدمد خط تو بر آب رقم می زند دود سیه ز آتش تر میدمد بوی بهشتست چنین خوش نفس یا ز …
شمارهٔ ۱۳۵
گر بوصل خودم آنماه زمانی بدهد دل من روح بشکرانه روانی بدهد آشکارا ندهد بوسه ام از بیم رقیب کاش باری نکند بوسه روانی بدهد…
شمارهٔ ۱۳۶
گر چشم من ایجان جهان روی تو بیند هم صورت و هم معنی جان روی تو بیند باد سحری چون گذرد بر ورق گل هر صفحه که روشنتر از آن ر…
شمارهٔ ۱۳۷
لب و دندان تو با لعل و گهر میماند زلف و رخسار تو با شام و سحر میماند حسن رخسار قمر گر نبدی عاریتی گفتمی پرتو رویت به ق…
شمارهٔ ۱۳۸
ماهروی من اگر پرده ز رخ بگشاید فلک از عکس ویم ماه دگر بنماید گر ببیند رخ چون آتش رخشنده در آب دل خود را چو دل خلق جهان ب…
شمارهٔ ۱۳۹
مرا بمجلس انس تو بار چون نبود دل شکسته من زیر بار چون نبود چنین کز آتش دل شعله میرود بسرم چو شمع دیده من اشکبار چون نبود…
شمارهٔ ۱۴۰
مرا ز عشق تو گر شادیی به جان نرسد تو شاد باش که جز غم به عاشقان نرسد روا مدار که بیمار لعل چون شکرت ز پا در آید و دستش ب…