قطعات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ٧٧١
میدهد گردون بهر نا مستحقی بهره ها ز آنچه دریا پرورش دادست و کان اندوخته روز و شب نا اهل را با سیم و زر دارد چو شمع زانسب…
شمارهٔ ٧٧٢
مکروه طبعت آنچه شود واقع ایحکیم خوردن غمش یکیست ز غمهای زایده یا میشود بکام تو یا خود نمیشود در هر دو حال خوردن غم را چه…
شمارهٔ ٧٧٣
میار فخر باستاد و شیخ و جد و پدر که بوده علم و عملشان همه پسندیده قراضه ئی بتو گرزان رسید بیرون آر و گرنه جمله جهان گنج …
شمارهٔ ٧٧۴
مرا دو بال بکردار مرغ اگر بودی گشادمی بجنابت طریق بسته شده ولی چه سود ندارد رهی بجز پائی بسنگ حادثه آن نیز سخت خسته شده
شمارهٔ ٧٧۵
من نخواهم خرید کبر کسی کاولش نطفه ئی بود مذره و آخرش جیفه ئی شود قذره و او همه عمر حاصل عذره
شمارهٔ ٧٧۶ - القطعه فی المشعله
ای زده صد طعنه شمع روی تو بر مشعله آتش افتاده ز تاب عارضت در مشعله تا نمییابد فلک پروانه از شمع رخت بر نمیافروزد از خورش…
شمارهٔ ٧٧٧
ابن یمین منم که بآیات بینات در ملک نظم کرده ام اثبات داوری در سخن برسته فضل ار بها کنم گردد عطاردم بدل و دیده مشتری گر آ…
شمارهٔ ٧٧٨
اگر من پنج روزی بالضروره براه ناسزائی میزدم پی مپندارید کان بود اختیاری که هست اندر مثل آخر دوا کی مرا خورشید دولت چون ف…
شمارهٔ ٧٧٩
الا ای نسیم صبا از ره لطف گذر کن بخاک در شهریاری که بوسد ز بهر شرف پای تختش کجا باشد اندر جهان تاجداری زمن عرضه کن اینسخ…
شمارهٔ ٧٨٠
الهی زبان مرا در سخن روان دار پیوسته بر راستی بمعنی بیارای چون ز اولم به نیکوترین صورت آراستی نگهدار اعمال ما را از آن ک…