قطعات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۵٠١
قطع کن ای ابن یمین وصل آنک هیچ بجز بوالعجبی نیستش اهل ادب را نکند التفات آنک بجز بی ادبی نیستش آن چه بزرگیست که یکجو کرم…
شمارهٔ ۵٠٢
کسی که لاف بزرگی همی زند بنگر که تا چگونه کند پیش عقل اثباتش گرش مروت و مردی بود ازو بپذیر و گرنه روی بگردان ز حشو و طام…
شمارهٔ ۵٠٣
کریم دولت و دین سرور زمان و زمین توئی که مثل تو گیتی ندید داور خویش سزد که خسرو سیارگان ز بهر شرف ز خاکپای شریف تو سازد …
شمارهٔ ۵٠۴
که میبرد سخنی از زبان ابن یمین بدانجناب که اقبال زیبدش فراش خجسته در گه شاهنشه زمین و زمان که هست بر در او شاه انجم از ا…
شمارهٔ ۵٠۵
گر بعیب انقلاب روزگار بی ثبات میکشد ابن یمین از آشنائی سرزنش مشفقی فرزانه ئی باید زهر تهمت بری تا بگوش جان فرو خواند به …
شمارهٔ ۵٠۶
گر بانگورست مایل خاطر ابن یمین عرضه دارم شمه ئی گر زانکه داری باورش پیش ازین معشوقه بودی دختر رز بنده را گشت پیدا حالتی …
شمارهٔ ۵٠٧
مرا سپهر چو نراد مهره دزد آمد که دانه دل ازادگان بود خصلش هر آن خدنگ بلا کز کمان چرخ جهد درون سینه فرزانگان بود نصلش گرش…
شمارهٔ ۵٠٨
هر که وجه معاش خود دارد وز کسی هم نمیرسد ستمش در جهان پادشاه وقت خودست چیست از پادشاه وقت کمش
شمارهٔ ۵٠٩
هر نکته که از گفتن آن بیم گزندست از دشمن و از دوست نهان دار چو جانش هر گاه که خواهی بتوان گفت و چو گفتی هر وقت که خواهی …
شمارهٔ ۵١٠
ای دل ز غم منال که از گردش زمان تنها تو نیستی به جفای زمانه خاص خاصیتی است مردم این روزگار را نتوان به هیچ روی شدن منکر …