قطعات
از مجموعه اشعار ابن یمین فریومدی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ٣٧١
هر که در اصل بد نهاد افتاد هیچ نیکی ازو مدار امید ز آنکه هرگز بجهد نتوان کرد از کلاغ سیاه باز سفید دون پرستی مکن که می ن…
شمارهٔ ٣٧٢
هر که انبای جنس را خواهد که سر و سرور خودش دانند در فتوت گرش بود قدمی همه تاج سر خودش دانند گر نباشد ز کهتران بهتر پس چر…
شمارهٔ ٣٧٣
هر بلا کز قضای بد باشد ببزرگان روزگار رسد می نبینی که صرصر ار بورزد چون بر اطراف جویبار رسد سروهای کهن ز جا بکند کی ازو …
شمارهٔ ٣٧۴
هر کرا با خود مصاحب میکنی بنگرش تا خویشتن چون میزید گر بقدر حال سامانیش هست میل او کن کو بقانون میزید ور نباشد رونقی در …
شمارهٔ ٣٧۵
هر که را داد نعمتی ایزد و او از و نی چشاند و نه چشد ملک الموت را بقا بادا تا ز قهرش بیک نفس بکشد و آنگه آنرا بسان جان از…
شمارهٔ ٣٧۶
هر آن کش خرد رهنمایست و رهبر بگیتی ره و رسم صحبت نورزد که صحبت نفاقیست یا اتفاقی وزین دو دل مرد دانا نلرزد اگر خود نفاقی…
شمارهٔ ٣٧٧
هنر بباید و رادی و مردمی و خرد بزرگزاده نه آنست کو درم دارد ز مال و جاه ندارد تمتعی هرگز کسیکه بازوی ظلم و سر ستم دارد خ…
شمارهٔ ٣٧٨
هیچ رنجی بتر ز غربت نیست گرچه کامل شود به غربت مرد خاصه آن ساعتی که بر سر راه دوستانرا وداع باید کرد
شمارهٔ ٣٧٩
هر که از بهر خود نگفت سخن بهر غیرش سخن بجان شنوند اهل عالم همه کشاورزند هر چ کارند هم چنان دروند
شمارهٔ ٣٨٠
هر که دل بر اصابت خیرات ببد و نیک مطمئن نکند و آنکه در طبع خویشتن چو ضمیر مهر اصحاب مستکن نکند گر نمیرد ببایدش کشتن تا ه…