پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۷۳

از نجم‌الدین رازی در مجموعهٔ اشعار - رباعیات

ای پیر مغان می مغانی درده
و آن جام گران خسروانی درده
حیف است که باده و میش می خوانند
آن مایهٔ آب زندگانی درده.

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید