ابیات پراکنده
از مجموعه اشعار دقیقی طوسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
ملک آن یادگار آل دارا ملک آن قطب دور آل سامان اگر بیند بگاه کینش ابلیس ز بیم تیغ او بپذیرد ایمان بپای لشکرش ناهید و هرمز…
شمارهٔ ۲۲
چشم تو که فتنهٔ جهان خیزد ازو لعل تو که آب خضر میریزد ازو کردند تن مرا چنان خوار که باد میآید و گرد و خاک میبیزد ازو
شمارهٔ ۲۳
شود خون جگر از دل چکیده که آب آتشین آید ز دیده
شمارهٔ ۲۴
ملک بی ملکدار باشد، نی ور بود پایدار باشد، نی بی شهنشه بنای ملک جهان محکم و استوار باشد، نی خله ای را که بی خداوندست کا…
شمارهٔ ۲۵
در افکند ای صنم ابر بهشتی زمین را خلعت اردیبهشتی زمین بر سانِ خونآلودِ دیبا هوا بر سانِ نیلاندودِ مِشتی به طعم نوش گشت…
شمارهٔ ۲۶
جهانا همانا فسونی و بازی که بر کس نپایی و با کس نسازی
شمارهٔ ۲۷
دریغا میر بونصرا دریغا که بس شادی ندیدی از جوانی ولیکن راد مردان جهاندار چو گل باشند کوته زندگانی
شمارهٔ ۲۸
کاشکی اندر جهان شب نیستی تا مرا هجران آن لب نیستی زخم عقرب نیستی بر جان من گر ورا زلف معقرب نیستی ور نبودی کوکبش در زیر …
شمارهٔ ۲۹
من بر آنم که تو داری خبر از راز فلک نه بر آنم که تو از راز رهی بی خبری تا ز گفتار جدا باشد پیوسته نگار تا ز دیدار بری با…
شمارهٔ ۳۰
ز دو چیز گیرند مر مملکت را یکی پرنیانی یکی زعفرانی یکی زر نام ملک بر نبشته دگر آهن آب دادهٔ یمانی که را بویهٔ وصلت ملک خ…