بخش سوم

از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار - مثنویات

دسته‌بندی

۶۲

شعر

فهرست اشعار

ببین صنع صانع دراعضای خود به حیرت شواز فرق تا پای خود به یکپاره پیه بنهاده نور که چشم تو بیند ز نزدیک ودور به رفتن تو را…

گر رمد چشمت ندارد در عدد عشق را با دوست بینی متحد دوست با عشق ار چه دانی شدیکی بشنو از من تا بگویم اندکی یعنی ار جز دوست…

شنیدم که شیخی به بغداد بود زمستان به راهی گذر مینمود به کنجی یکی بچه گربه دید که لرزد ز سرما چواز باد بید دل شیخ بر حال …

اگر مست هستم وگر هوشیار به یاد توام دائم ای کردگار تو را غافر المذنبین نام شد مرا هم از آن باده درجام شد عطا شیوه ی تو خ…

چنان قحط سالی به شیراز شد که روح از بدن ها به پرواز شد ملخ کرد منزل به بستان و کشت اثر از تر وخشک برجا نهشت همه خلق برکن…

ز شهزاده دارم دلی پر ز درد ندانی که بامن ز همت چه کرد گمانم که او پور شاهنشه است ز رسم بزرگی دلش آگه است ندانستم او مرد …

نه هر تاجداری بود شهریار خروسان بسی دیده ام تاجدار نه هر خسروی صاحب افسر است نه هر چیز شیرین شود شکر است نه هر کس بود زا…

خری باخری گفت در زیر بار که آسودگی نیست در روزگار به ما صاحب ار می دهدکاه وجو ببین جان زما می ستاند گرو گر ازخسته حالی ب…

دلی دارم به تنگی چون دل مور غمین وخسته خوار و زار ورنجور دو صد خروار غم جاکرده در او ندارد گرچه جای یکسر مو پریشان تر ز …

هر آن نعمتی را که بینی به دهر چه تلخ وچه شیرین چه شکر چه زهر ز آب وزمین جمله پیدا شده که آسایش خلق دنیا شده ز آب وزمین ن…

۳/۷