بخش دوم - داستان گل و بلبل

از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار - مثنویات

دسته‌بندی

۴۰

شعر

فهرست اشعار

به آه و فغان گفت بلبل به تاک مشوازمن وکارم اندوهناک به دردمن از لطف شو چاره جو خود از غم هلاکم ملامت مگو بر احوال من زار…

به بلبل چنین پاسخ آمد ز تاک که خود را مکن از غم دل هلاک گلت را فرود آورم از غضب کنم بخشش جرمت از او طلب ولی گل دلش هست ن…

به گل گفت تاک ای گل تازه رو که شرمنده است از تو عنبر ز بو چه رو داده است از چه ای در غضب بفرما ز کار که ای در غضب لباس غ…

به تاک این چنین گفت گل در جواب که ای از تو غمگین دلان کامیاب مرا خشمگین کرده بلبل چنین چنین کرده بلبل مرا خشمگین ندانی ز…

به گل گفت تاک ای تو اندر چمن چو شیرین وما جملگی کوهکن من وسرو و شمشاد و بید و چنار همه بندگانیم وخدمتگذار همه ما غلامان …

بگفتا گل ای تاک نیکو سرشت که هرجا توئی باشد آنجا بهشت توئی مصلح وخیرخواه همه به درماندگی ها پناه همه شفاعت زبلبل کنی پیش…

به گل گفت تاک ای گل نازنین که وام از تو بگرفته بو مشک چین توگفتی که بیرون روم ازچمن چمن راچه باک ار ندارد چو من ز روی تو…

بگفتا گل ای تاک روی چمن سیه گشته در پیش چشمان من دلم بسکه سیر از گلستان شده است گلستان به پیشم چو زندان شده است برآنم که…

بگفتا به گل تاک از روی مهر که ای عنبرین بوی پاکیزه چهر صحیح است فرمایشاتت تمام ولی چند پندی شنو از غلام سفر قطعه ای گشته…

شبی یاد دارم که پروانه ای درآمد ز درهمچو دیوانه ای تو گفتی سمندر نه پروانه بود که از آتشش هیچ پروا نبود ز بس مست بود وزخ…

۳/۴