قطعات
از مجموعه اشعار بلند اقبال در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - قطعه
سه رسدکرده پریشانی عالم را چرخ دو به من داده یکی را به خم طره یار تنگتر گشته مرا دل به بر از دیده مور تلختر گشته مرا کام…
شمارهٔ ۳۲ - قطعه
رفیق خوب به است از برادر وفرزند اگر به دست تو آید چوجان عزیزش دار که این متاع به زور وبه زر به جد وبه جهد به کس نصیب نگر…
شمارهٔ ۳۳ - قطعه
ای برادر مجوی از دونان غیر بخل و طمع صفات دگر پیش تو چینه ای نمی ریزند گر معلق زنان شوی کوثر نکنندت به توبره سیری جو گر …
شمارهٔ ۳۴ - معما
نام دلبر چهار حرف بود که سه حرفش یکی بود به نظر چون شودعید گوید او که بمن عید یابد تجلی و زیور بوی مشکم از او رسد به مشا…
شمارهٔ ۳۵ - قطعه
اسم اعظم که خلق می گویند کس نمیداند و بودمستور گر به چنگ آیدت به دهر شود هر خرابی که باشدت معمور همچو خورشید آسمان گردی …
شمارهٔ ۳۶ - قطعه
رحم وانصاف درمیانه خلق گشته چون پای مار و دیده مور چشم امید اگر کسی دارد از کسی جز خدا بود بی نور
شمارهٔ ۳۷ - قطعه
صاحب دیوان به فارس آمده حاکم نام نباید برد ز فارس دگر کس مملکت جم کجا وصاحب دیوان ذلت وخفت برای فارس همین بس
شمارهٔ ۳۸ - قطعه
هر که را روزی فراخ آید به دهر هیچ باکش نیست اندر تنگ سال وآنکه آمد تنگ روزی درجهان در فراخی هم بود آشفته حال
شمارهٔ ۳۹ - قطعه
سیم خالص عیار هم گاهی می نهندش به امتحان در قال ماه را هم که در فلک بینی می شود گاه بدر وگاه هلال هفت سیاره هم چو می نگر…
شمارهٔ ۴۰ - قطعه
خونین جگرم ز گردش چرخ افسرده دلم ز دور ایام شام است همی که می شودصبح صبح است همی که می شود شام وآگاه نشد کسی به دوران کآ…