شمارهٔ ۵

از ملک‌الشعرا بهار در رباعیات

از دامن کوه لاله ناگه برجست

گلگون‌رخی و تیشهٔ سبزی در دست

با فرق سر دریده گویی فرهاد

از خاک برون آمد و بر سنگ نشست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴

بعدیشمارهٔ ۶

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید