رباعیات

از مجموعه اشعار ملک‌الشعرا بهار

دسته‌بندی

۷۱

شعر

فهرست اشعار

اقسام سخن چهار باشد همه جا فخر است ‌و مدیح‌ است ‌و نسیب ‌است و هجا از فخر و نسیب و مدح من بردی سود وقت است که از هجا نشا…

از خصم کشیدن به وفا جور و جفا برهان نزاکت است و دستور صفا در کشور ما اصل نزاکت این است واویلا وامصیبتا وا اسفا

آزادی ماست اصل آبادی ما این است نتیجهٔ خدادادی ما آزاد بزی ولی نگر تا نشود آزادی تو رهزن آزادی ما

مخلوق جهان به گرگ مانند درست با قادر عاجزند و بر عاجز چست سستند به گیرودار چون باشی سخت سختند به کارزار چون باشی سست

از دامن کوه لاله ناگه برجست گلگون‌رخی و تیشهٔ سبزی در دست با فرق سر دریده گویی فرهاد از خاک برون آمد و بر سنگ نشست

بر دامن دشت بنگر آن نرگس مست چشمی به ره و سبزه‌ عصایی در دست گویی مجنون به انتظار لیلی از گور برون آمد و بر سبزه نشست

ستار غیور ارجمندیت بجاست قانون‌طلبی و حق‌پسندیت بجاست از صدمت پا منال و کوتاهی گام خوشبخت نشین که سربلندیت بجاست

پرهیز از خود که جای پرهیز اینجاست وز کس مطلب چیز که هر چیز اینجاست تا چند پی راز خدا می گردی راز دل خود جو که خدا نیز ای…

تا بُخل و حسادت به‌ جهان راهبر است آزاده ذلیل و راستگو در خطر است خون تو مدرسا هدر گشت بلی خونی که شبی گذشت بر وی هدر اس…

هان ای وکلا فضل خدا یار شماست آسایش ما به حس بیدار شماست در کار بکوشید خدا را کامروز چشم و دل و گوش خلق در کار شماست

۱/۸