پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

فقرۀ ۱۰۲

از ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها - ارمغان بهار

به یزدان آفرین کن و دل به رامش دار کت از یزدان فزایش به نیکویی رسد.
به یزدان نخست آفرین بر شمار
پس آنگاه دل را به رامش سپار
کت افزایش آید ز یزدان پاک
ز رامش نگردد دلت دردناک

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید