فقرۀ ۱۰۹

از ملک‌الشعرا بهار در منظومه‌ها - ارمغان بهار

هرکه او هیمالان (‌یعنی خصمان‌) را چاه کند، خود اندر چاه افتد.

کسی کز پی دشمنان کند چاه

خود افتد در آن ‌چاه‌ خواهی نخواه

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...