پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۷۲

از باباافضل کاشانی در رباعیات

گیرم که سلیمان نبی را پسری
بر باد نشسته ای، جهان می سپری
گیرم که به کام توست گیتی، شب و روز
بنگر که پدر چه برد تا تو چه بری

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید