پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۵۹

از باباافضل کاشانی در رباعیات

ای آن که شب و روز خدا می طلبی
کوری گرش از خویش جدا می طلبی
حق با تو به صد زبان همی گوید راز:
سر تا قدمت منم، که را می طلبی؟

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید