پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۱۲

از باباافضل کاشانی در رباعیات

گر فضل کنی ندارم از عالم باک
ور قهر کنی، شوم به یک بار هلاک
روزی صد بار گویم ای صانع پاک
مشتی خاکم، چه آید از مشتی خاک

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید