شمارهٔ ۹۹

از ازرقی هروی در رباعیات

آن به که جهان را به دل شاد خوری

باده ز کف حور پریزاد خوری

پیوسته ز دست نیکوان باده خوری

باد است غم جهان، چرا باد خوری؟

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۸

بعدیشمارهٔ ۱۰۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید