شمارهٔ ۹۸

از آذر بیگدلی در دیوان اشعار - رباعیات

شب بیتو چو باشم، سحرم ناید باز

ور با تو نشینم، رسدم صبح فراز

در حیرتم از کار شب خود، کآن شب

چون با تو بود کوته و، چون بی تو دراز؟!

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۷

بعدیشمارهٔ ۹۹

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید