عذر آوردن مرغان
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در منطق‌الطیر
فهرست اشعار
حکایت مردی گران جان که در بیابان به درویشی رسید
بس سبک مردی گران جان می‌دوید در بیابانی به درویشی رسید گفت چون داری تو ای درویش کار گفت آخر می‌بپرسی شرم دار مانده‌ام در…
سوگواری مردی که بی‌قرار و پند بیدلی به او
ابلهی را میوهٔ دل مرده بود صبر و آرام و قرارش برده بود از پس تابوت می‌شد سوگوار بی‌قراری، وانگهی می‌گفت زار کای جهان ناد…
حکایت غافلی که عود می‌سوخت
عود می‌سوخت آن یکی غافل بسی آخ می‌زد از خوشی آنجا کسی مرد را گفت آن عزیز نامدار تا تو آخ گویی بسوخت این عود زار دیگری گف…
حکایت دردمندی که از مرگ دوستش پیش شبلی گریه می‌کرد
دردمندی پیش شبلی می‌گریست شیخ پرسیدش که این گریه ز چیست گفت شیخا دوستی بود آن‌ِ من از جمالش تازه بودی جان من دی بمرد و م…
حکایت تاجری که از فروختن کنیز خود پشیمان شد
تاجری مالی و مِلکی چند داشت یک کنیزک با لبی چون قند داشت ناگهش بفروخت، تا آواره شد بس پشیمان گشت و بس بیچاره شد رفت پیش…
حکایت خسروی که سگ تازی خود را رها کرد
خسروی می‌رفت در دشت شکار گفت ای سگبان سگ تازی بیار بود خسرو را سگی آموخته جلدش از اکسون و اطلس دوخته از گهر طوقی مرصع سا…
حکایت حلاج که در دم مرگ روی خود را به خون خود سرخ کرد
چون شد آن حلاج بر دار آن زمان جز انا الحق می‌نرفتش بر زبان چون زبان او همی‌نشناختند چار دست و پای او انداختند زرد شد خون…
حکایت جنید که سر پسرش را بریدند
مقتدای دین، جنید، آن بحر ژرف یک شبی می‌گفت در بغداد حرف حرفهایی کز بلندی آسمانش سرنهادی تشنه دل در آستانش داشت بس برنا، …
حکایت مرگ ققنس
هست ققنس طرفه مرغی دلستان موضع این مرغ در هندوستان سخت منقاری عجب دارد دراز همچو نی در وی بسی سوراخ باز قربِ صد سوراخ در…
سوگواری پسری که در مرگ پدر
پیش تابوت پدر می‌شد پسر اشک می‌بارید و می‌گفت ای پدر این چنین روزی که جانم کرد ریش هرگزم نامد به عمر خویش پیش صوفیی گفت …