باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۳۰

شعر

فهرست اشعار

هرگاه که سِرِّ معرفت یابی باز هر لحظه هزار منزلت یابی باز چه سود که خویش را به صورت یابی کار آن باشد که در صفت یابی باز

چون مرغ دلم حوصلهٔ راز نیافت چون چرخ، طریق، جز تک و تاز نیافت گویند چرا میننشیند دل تو چون بنشیند چو جای خود باز نیافت

ای مرد فسرده راز مینشناسی یک نکته به جز مجاز مینشناسی مردی خرفی بماندهای بر سر کوی کوری و کری و باز مینشناسی

از مال همه جهان جوی داری تو وز خرمن عالم دروی داری تو تو مرد عیان نهای که از هرچه که هست گر خواهی وگرنه پرتوی داری تو

کو عقل که قصد آن جلالت کردی کو دل که در آن دایره حالت کردی چیزی که بر او دلالتی خواهد کرد ای کاش که خویش را دلالت کردی

چون حوصله نیست تا خبر خواهد شد یک قطره ز صد بحر گهر خواهد شد از دریایی که وصف آن نتوان کرد جاوید همی آب بدر خواهد شد

چون بسیارم تجربه افتاد از خویش از تجربه آمدم به فریاد از خویش در تجربه هر که نیست آزاد از خویش خاکش بر سر که سرنگون باد …

جانا جانم غرقهٔ دریای تو بود پیوسته چو قطره بی سر وپای تو بود من حوصله ای نداشتم، این همه کار، از حوصله بخشیدن سودای تو …

این کار که عشق تو مرا پیش آورد نه در خورِ جانِ منِ درویش آورد من حوصلهای نداشتم، عشق توام، چندان کامد، حوصله با خویش آور…

در بادیهٔ تو منزلی میباید وز واقعهٔ تو حاصلی میباید خون میگردد دلم به هر دم صد بار در راهِ تو از سنگ، دلی میباید

۲/۳