باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۷۸

شعر

فهرست اشعار

گر در طلبت ز روی تو مانم باز در کوی تو تن فرودهم در تک و تاز گر دست طلب به وصل رویت نرسد سر بر پایت بسر برم عمر دراز

هر کو گهر وصل تو در خواهد خواست اول قدم از دو کون بر باید خاست صد دریا موج میزند از غم این این کار، به اشکی دو، کجا آید …

هرگه که من از وصل تو بابی شنوم شب خوش بادم که یاد خوابی شنوم چو گنگ شوم با تو حدیثی گویم چون کر گردم از تو جوابی شنوم

چون وصل تو یک ذرّه نیفتاد به دست جز باد چه دارد دل ناشاد به دست ازوصل تو چون به دست جز بادی نیست باخاک شدم بی سر و بن با…

ای کاش دلم را سر آهی بودی جان را ز وصال تو پناهی بودی گرچه شدهام چون سر موئی بی تو باری سر مویی به تو راهی بودی

این خود چه عجایبست کآمیخته‌ای هر لحظه هزار شور انگیخته‌ای دیدار تو چون ز حدّ ما بود دریغ صد پرده ز هر ذرّه درآویخته‌ای

آنها که ز باغ عشق گل میرُفتند از غیرت تو زیر زمین بنهفتند و آنان که ز وصل تو سخن میگفتند با خاک یکی شدند و در خون خفتند

حاصل ز غم عشق توام بدنامیست وین بدنامی جمله ز بیآرامیست بر بوی وصال تو، من خام طمع میسوزم و این سوختنم از خامیست

نادیده ترا شرح سروپات خوش است گر سود کنیم و گرنه، سودات خوش است ما را همه وقت خوشی تست مراد پس بی تو بمیریم چو بی مات خو…

گاهی ببریدی و گهی پیوستی گاهی بگشادی و گهی در بستی چون در دو جهان نبود کس محرم تو در بر همه بستی و خوشی بنشستی

۶/۸