باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۳۰

شعر

فهرست اشعار

گفتم: «ز میان جان شوم خاک درش تا بوک بود بر من مسکین گذرش» او خود چو ز ناز چشم مینکُند باز کی بر منِ دلسوخته افتد نظرش

یا رب چه دمم بود که دمساز نداد دل برد و دمم داد و دلم باز نداد گفتم که مرا یک نفس آواز دهد جانم شد و آن ستمگر آواز نداد

گفتم: «چو تنم ضعیف و لاغر باشد دل در برت از سنگ قویتر باشد» گفتا: «بی شک چو من به میزان کشمت زر بیش دهی چو سنگ در بر باش…

دوش آمد و دادِ دلِ سرمستم داد یک عشوه نداد و بوسه پیوستم داد پس دستم داد تا ببوسم دستش این کار نکو نگر که چون دستم داد

گر جان خواهد از بن دندان بدهم جان خود چه بود هزار چندان بدهم دل میخواهد تا به برِ من آید آری شاید، دل چه بود جان بدهم

از بس که بخورد خون من بیدادی بیمار شدم نکرد از من یادی آنگاه به دست من چه بودی بادی گر خون دلم بر جگرش افتادی

تا از غم تب دلش به صد درد افتاد شد زرد رخ و بر رخ او گرد افتاد گفتم که چه بود کافتابت شد زرد گفتا مگر آفتاب بر زرد افتاد

ماهی که دلم زو به بلا افتادست در رنجوری به صد عنا افتادست بر بستر ناتوانی افتاد دلم این بارکشی بین که مرا افتادست

ماهی که به قد سرو روانم آمد دلتنگی او آفت جانم آمد دلتنگ چنان شد که اگر جهد کنم گِرد دل او برنتوانم آمد

دل در غم تو غرقهٔ خونِ جگر است جانم متحیر و تنم بیخبر است در هر بن مویم ز تو صد نوحهگر است تا بنیوشی تو یا نه کاری دگر ا…

۳/۳