باب چهل و دوم: در صفت دردمندی عاشق

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۲۴

شعر

فهرست اشعار

ای شمع چگل! تاتو برفتی ز برم من کُشتهٔ هجر تو چو شمع سحرم دور از تو چنان شدم که در روی زمین گر بازآیی باز نیابی اثرم

در عشقِ تو برخویشتنم فرمان نیست وین درد مرا به هیچ رو درمان نیست گفتی: «برهی گر ز سرم برخیزی» برخاستنم از سر جان آسان نی…

جانا! دل من زیر و زبر خواهد شد در پای غمت عمر بسر خواهد شد دم دم به دمی که نیم جانی است گرو خوش خوش به سر کارتو درخواهد …

تا کی طلبم ز هر کسی پیوستت یک ره تو طلب اگروفائی هستت چون بر دل همچوآتشم دست تراست دستی برنه گرچه بسوزد دستت

جان گِردِ تو از میان جان میگردد تن در هوست نعره زنان میگردد وان دل که ز زنجیر سر زلف تو جست زنجیر گسسته درجهان میگردد

خود را ز تو بیگناه مینتوان داشت دل جز به غمت سیاه مینتوان داشت از دردِ تو بادِ سرد من چندان است کز باد کُلَه نگاه مینتوا…

مهری که ز تو در دل من بنهفته است با تو به زبان اگر نگویم گفته است وقت است که طاق و جفت گویم با تو در طاق دو ابروی تو چشم…

تا عشق نشست ناگهی در سر من برخاست ازین غم دل غم پرور من هرگز به چه باز آید مرغِ دل من تا بازآید برین که رفت از بر من

بی عشق نفس زدن حرام است مرا کان دم که نه عشقِ اوست دام است مرا با قربتِ معشوق مرا کاری نیست اندیشهٔ فکر او تمام است مرا

عمری به هوس در تک و تاز آمد دل تا محرم راز دلنواز آمد دل پس رفت به پیش باز و جان پاک بباخت انصاف بده که پاکباز آمد دل

۲/۳