باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۲۹

شعر

فهرست اشعار

گر خاصه نیی تو، عام میباید بود ور پخته نیی تو، خام میباید بود در کفر نیی تمام و در ایمان هم در هرچه دری، تمام میباید بود

ای در رهِ دین و کارِ کفر آمده سُست نه مؤمن اصلی و نه کافر بدرست بر روی و ریا طاعت تو معصیت است با مفسدِ فاش باش یا زاهدِ…

هر چند که رنج بیشتر خواهی برد هر پی که بری تو بیخبر خواهی برد گاهی سر او داری و گاهی سر خود چون با دو سر این راه بسر خوا…

ای دل اگر از کار دگرگون آیی فردا ز حیا پیش خدا چون آیی کان دم به در خلد درون خواهی شد کز عهدهٔ هر چه هست بیرون آیی

امروز چو جمله عمر ضایع کردی فردا چکنی به خاک و خون میگردی چون پرده براوفتد هویدا شودت چیزی که به زیر پرده میپروردی

نه در ره اقرار، قراری داری نه از صف انکار، کناری داری میپنداری که کارتو سرسری است کوته نظرا! دراز کاری داری

خود را چو زخواب و خور نمیداری باز پس چه تو، چه آن ستور، در پردهٔ راز آخر ز وجود خویشتن شرمت نیست معشوق تو بیدارو تو خوش …

چون بحر، ز شوق راز جان، میجوشم لیکن ز خود و ز دیگران میپوشم ای خواجه! برو، که دُرد صافی رویی من صافی دل اگرچه دُردی نوشم

چون بحر،‌دلی هزار جوش است مرا تن در غم عشق، سخت کوش است مرا گر زهد کنم زبان خموش است مرا کاین زهد نه از بهر فروش است مرا

۳/۳