باب بیست و پنجم: در مراثی رفتگان

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۴۵

شعر

فهرست اشعار

ای ماه زمین به برج افلاک شدی یا رب که چه پاک آمدی و پاک شدی ناخورده در آتش جوانی آبی چون باد درآمدی و برخاک شدی

ای پشت بداده رفته هم روز نخست برخیز که این گریهٔ ابر از غم تست تا ابر بهار خاک پای تو بشست بر خاک تو سبزه همچو خطّ تو بر…

بر خاک تو چون بنفشهام سر در بر بیبرگ گلت چو حلقه ماندم بر در گر از سر خاک تو بگردانم روی بادا ز سر خاک تو خاکم بر سر

رفتی و مرا خار شکستی در دل در دیدهنیی اگرچه هستی در دل بر خاک تو برخاست دل پرخونم کز دیده برفتی و نشستی در دل

ای کرده شب باز پسین ماتم خویش گِل کرده، زمین ز دیدهٔ پر نم خویش در راحت و رنج غمگسارم تو بُدی چون تو بشدی با که بگویم غم…

رفتی تو و خون جگریست از تو مرا جان بر لب و دل پر خطریست از تو مرا یک موی ندارم که نه آغشتهٔ تست بر هر مویی نوحه گریست از…

ای نور رخت خاک سیه بگرفته وز مرگ توآفتاب و مَه بگرفته وین عالم چون عجوزهٔ فانی را از آرزوی تو دردِ زَه بگرفته

چون گریهٔ من ابر بهاری نبود چون نالهٔ من ناله بزاری نبود چون من زغم مرگ تو ای یار عزیز در شهر به صد هزار خواری نبود

ای محرم من کیست کنون محرم تو بیم است که خود را بکشم از غم تو خود از دل ماتم زده چتوانم گفت کو ماتم خود بداشت در ماتم تو

برخیز که ابر خاک را میشوید تا سبزه ز خاک تو برون میروید ای خفته اگر سخن نمیگوئی تو این خاک تو گوئی که سخن میگوید

۲/۵