باب بیست و نهم: در شوق نمودن معشوق
از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
جان تشنگی همه جهان میآرد پس روی به بحر دلستان میآرد جانا جانم چگونه سیرآب شود چون بحر تو تشنگی جان میآرد
شمارهٔ ۱۲
جانا! جانی عاشق روی تو مراست افتادگییی بر سر کوی تو مراست هرگز نتوان گفت –یقین میدانم آن قصه که با هر سر موی تو مراست
شمارهٔ ۱۳
در هر دو جهان گر آرزویی جویم از وصلِ تو قدرِ سر مویی جویم راه از همه سوی کردهام گُم بی تو راهی به تو از کدام سویی جویم
شمارهٔ ۱۴
در پرده درونِ دل ریشت بینم از پرده برون نشسته بیشت بینم هر روز هزار بار بیشت بینم تا کی بُود آن نَفَس که خویشت بینم
شمارهٔ ۱۵
از چشم خوشت بسی شکایت دارم وز لعل لبت بسی حمایت دارم چون من بندانم که بداند آخر تا با تو ز تو من چه حکایت دارم
شمارهٔ ۱۶
جانا! مددی به عمر کوتاهم ده دورم ز درت خلعتِ درگاهم ده در مغزِ دلم نشستهای میسوزی یا بیرون آی یا درون راهم ده
شمارهٔ ۱۷
تن زیر امانت تو خاکِ در شد زیر قدم تو با زمین همبر شد و آن دل که در آرزوی تو مضطر شد در سینه ز بس که سوخت خاکستر شد
شمارهٔ ۱۸
بی چهرهٔ تو در نظری نتوان دید بی سایهٔ تو در گذری نتوان دید حالی است عجب که با تو یک لحظه بدان نه با خود و نه با دگری نت…
شمارهٔ ۱۹
هم بادیهٔ عشق تو بی پایان است هم درد محبّتِ تو بی درمان است آن کیست که در راه تو سرگردان نیست هر کو ره تو نیافت سرگردان …
شمارهٔ ۲۰
در عشق تو دل زیر و زبر باید برد ره توشهٔ تو خون جگر باید برد گر روی به روی تو همی نتوان کرد سر بر پایت عمر بسر باید برد