باب بیست و چهارم:درآنكه مرگ لازم وروی زمین خاك رفتگانست

از مجموعه اشعار عطار نیشابوری در مختارنامه

دسته‌بندی

۴۳

شعر

فهرست اشعار

چون رفت ز جسم جوهر روشن ما از خار دریغ پر شود گلشن ما بر ما بروند و هیچ کس نشناسد تا زیر زمین چه میرود بر تن ما

بس داغ که چرخ بر دلِ ریش کشید بس جان که به رای سوختن بیش کشید بس شخصِ شریف و سینهٔ بی غصّه کاین خاکِ نهنگ در دمِ خویش کش…

دل کز سرِ عمر سرنگون بر میخاست از هر مویش چشمه خون بر میخاست این بلبل روح بر سرِ گلبنِ جسم از بهرِ چه مینشست چون بر میخا…

زین بحر که در نهاد آمد تا سر فرّخ دلِ آنکه شاد آمد تا سر جام همه خاک رفتگان عمری میبخت وز جمله باد آمد با سر

بس خون که دلم اول این کار بریخت تا آخر کار چون گل از بار بریخت سر سبزی شاخ از چه سبب میبایست چون زرد شد و بزاری زار بریخ…

در حبسِ وجود از چه افتادم من کز ننگِ وجود خود بیفتادم من چون من مردم به صد هزاران زاری از مادرِ خویشتن چرا زادم من

تن از دو جهان بس که حجابی برداشت اُمّی شد و دل ز هر کتابی برداشت چون مرگ ملازمست از هرچه که هست مینتوانم هیچ حسابی برداش…

خلقی که درین جهان پدیدار شدند در خانه به عاقبت گرفتار شدند چندین غم خود مخور که همچون من و تو بسیار درآمدند و بسیار شدند

بس عمر عزیز ای دل مسکین که گذشت بس کافر کفر و مؤمن دین که گذشت ای مرد به خود حساب کن تا چندند چندین که درآمدند و چندین ک…

دردا که جفای چرخ پیوسته بماند وین جان نفس گسسته دل خسته بماند از بس که فرو خورد زمین خون جگر بنگر که زمین چون جگر بسته ب…

۳/۵